In samenwerking met VVN YOUTH organiseerde het Vredescentrum op woensdag 20 mei 2009 van 8u30 tot 16u30 de eerste.

Het opzet van een scholierenMUN bestaat erin jongeren van het 6de jaar ASO via de simulatie van – in dit geval – een vergadering van de VN-Veiligheidsraad op een actieve manier kennis bij te brengen over de internationale politieke verhoudingen en de werking van de Verenigde Naties.
Het project sluit aan bij de inspanningen die het Vredescentrum wil leveren om het begrip ‘vrede’ in een internationaal kader te plaatsen. Gezien de Veiligheidsraad specifiek in het leven is geroepen om op internationaal niveau de handhaving van vrede en veiligheid te waarborgen, leent de simulatie van een vergadering zich er uitstekend toe om zowel een beter inzicht te krijgen in deze raad als in de  internationale machtsverhoudingen.

Voor de try-out van dit concept werd het Xaveriuscollege uit Borgerhout aangesproken.
Het project werd opgestart in december 2008 met een eerste inleiding voor de leerlingen. Begin 2009 werden de duo’s samengesteld en ontvingen de leerlingen de nodige informatie om het onderzoek aan te vatten. Thema van de simulatie was het omstreden nucleaire programma van Iran. Gedurende de onderzoeksfase konden de diplomatenduo’s rekenen op inhoudelijke ondersteuning van het Vredescentrum, VVN Youth en de begeleidende leerkracht. Enkele weken voor de vergadering werden twee informatiesessies over de procedureregels ingepland.

Op woensdag 20 mei verdedigden de leerlingen per twee de belangen van het hun toegewezen land. Al vanaf de eerste openingsspeech bleek het project een schot in de roos. Met vuur argumenteerden de afgevaardigden van de verschillende landen hun stellingname en gingen ze op zoek naar bondgenoten.
Na uren debatteren en onderhandelen werd tegen het einde van de dag de opgemaakte resolutie gestemd en … aangenomen!

Zowel de leerlingen, de leerkracht als de organisatoren zijn er na deze intense dag van overtuigd dat dit concept een uitstekende kennismaking met de internationale politiek inhoudt.
Op termijn hopen we dit concept als een vast pakket te kunnen aanbieden aan verschillende middelbare scholen in de provincie Antwerpen.

Voor meer info over het project, gelieve contact te nemen met Marjolein Delvou, coördinator Vredescentrum vzw, tel : 03/202.42.91

Op maandag 27 april 2009 vond je in bijna iedere klas van het zesde jaar een ongewoon lege plaats. Zeven leerlingen zaten toen op de bus richting Lübeck ( een hanzastadje in Duitsland, meer bepaald in de deelstaat Sleeswijk-Holstein) om daar hun zelf-geschreven ‘position papers’ voor te stellen in het kader van de Verenigde Naties en te debatteren over de prangende actuele wereld -problematiek  (o.a.: de toestand in Antarctica, het nucleaire debat omtrent Iran maar ook de mondiale verspreiding van internationaal  Recht en de reorganisatie van de Verenigde Naties). En een succes werd het!

Lieve, Bruno, Joachim, Tom, Elias, An-Sofie, Elke, Bram en Simon               

Ieder van ons had reeds op voorhand huiswerk meegekregen: een ‘position paper’ schrijven  over concrete internationale problemen met beschouwingen, oplossingen en voorstellen vanuit het standpunt van Lybië en/of Brazilië. Deze onderwerpen zouden behandeld worden in de ‘commissie’ waartoe elk van ons behoorde. In deze commissies brachten we het grootse gedeelte van de dag door: van half tien ‘s morgens tot vijf uur ’s avonds.
De eerste twee dagen hebben we  vooral veel gelobbyd. Dat betekende: overleggen in de enige officiële taal, het Engels, terwijl we met ook nog met een aantal politieke gegevens moesten rekening houden, bv. Welke landen hadden reeds een akkoord bereikt over dat onderwerp? Wie moest samenwerken met wie? Welke naties kwamen absoluut niet overeen binnen de internationale politiek?,…
Na twee dagen van gekonkelfoes op duistere Duitse schaduwrijke plekjes en in bondgenootschappen met de bijbehorende intriges, kregen we stilaan een bredere kijk op het  hele MUNOL-gebeuren. En na een paar dagen discussiëren, waren we zelfs verwonderd over onze  Engelse  taalvaardigheid.
De daaropvolgende dagen zaten vol  intensieve debatten. Dat klinkt misschien wat saai, maar het waren vaak de leukste en leerrijkste momenten van de week.  Over de verschillende artikels binnen de resoluties werd gedebatteerd, gespeecht en gestemd. Een resolutie kon wel gedurende twee uur besproken worden omdat er steeds weer amendementen werden ingediend of omdat bepaalde landen  met elkaar in de clinch bleven gaan. Maar de boog kon niet altijd gespannen zijn en soms waren er ook grappige momenten wanneer er  bijvoorbeeld werd gezongen (An-Sofie heeft geprobeerd haar hele ‘committee ‘‘de Wereld is een Toverbal’  aan te leren, niet zo vanzelfsprekend als je de enige Nederlandstalige bent!). De regel was: te laat komen betekent zingen.
In sommige committees begon de voorzitter (‘the Chair’) met het voorstellen van een  ‘fun resolution’ , een ludieke simulatie van een werkelijk debat, dat vaak over een belachelijk onderwerp ging als ‘ Hoe verleid ik het best een vrouw’ of ‘ Heeft België recht op een chocolademonopolie’ (Hier heeft Elke met de volste overtuiging aan meegedaan).

’s Avonds werden ons  avondactiviteiten aangeboden: een rustige boottocht door Lübeck, een filmvertoning in de plaatselijke bioscoop, en ook  (soms naar het wilde toe neigende) feestjes in de plaatselijke discotheek. (Ja, er was  wel degelijk een Duitse Nanno en een Duitse Complex). Dit waren uiteraard de momenten om je te amuseren met je delegatie, of om andere mensen te leren kennen. Er waren 350 mensen uit 9 verschillende EU-lidstaten. Dat is niet niets, en we hebben dan ook menig gelijkgestemde ziel ontmoet (waarbij we de concrete invulling van  het ietwat vage begrip “ontmoeten” in het midden laten).

De laatste twee dagen kwamen alle comités samen in de algemene vergadering(‘General Assembly’), om te speechen en te stemmen over de resoluties. Elk comité mocht 1 resolutie naar voren schuiven om te bespreken in de algemene vergadering. Het was niet iedereen gegeven, maar sommigen onder ons kregen de kans om te speechen voor een 400-tal mensen. ‘Niet  min’ voor een 18-jarige!

Toen we in Lübeck waren, vonden we het fantastisch, en nu we weer in België zijn, vinden we het nog steeds fantastisch. We hebben niet enkel iets geleerd over de slechte kanten van de globalisering  tijdens de debatten, maar ,wat nog veel belangrijker is, we hebben de positieve kant van de globalisering gezien en ervaren: het contact met een ongelooflijk internationaal gezelschap, dat je nadien ook verder kan onderhouden, is iets wat 50 jaar geleden moeilijk denkbaar was. De ontdekking dat je veel gemeen hebt met een Fin, een Zweed, een Pool, een Duitser, een Italiaan, een Deen, een Nederlander of een Turk, dat te laat komen ook leuk kan zijn, en dat een maatpak toch ook nog bruikbaar kan zijn wanneer je geen mondeling examen aan het doen bent, zijn ervaringen die we nooit zullen vergeten. Wij hopen dat jullie in de toekomst ook zo’n ongelooflijke kans krijgen.

An-Sofie, Bram, Elias, Elke, Gobert, Joachim en Tom

Lees het krantenartikel dat verscheen in de Lübecker Nachrichten. (in pdf)

Most honourable Headmaster of the Xaveriuscollege,

The delegation of the Federative Republic of Brazil and the delegation of the Libyan Yamahiria were very proud to represent your school at MUNOL (Model United Nations Of Luebeck) 2009. This week was one of the most interesting ones we’ve had in all our studentyears at the Xaveriuscollege.
All the delegates would like to thank the most honourable Headmaster for giving us the opportunity to participate in this congress. Furthermore we would like to express our appreciations to Mrs. Heyvaert and Mr. Smiths. These teachers were there for us all the time. Not only during the congress itself but also during the weeks before our departure, they helped us with our preparations and did their very best to give us all the information we needed.

MUNOL, as you may not know, is a simulation of the United Nations organised by students of the Thomas-Mann Schule in Luebeck. It taught us how to debate in the way real delegates do so. It taught us how to speak formally, write formally, dress formally and many more aspects, from which we will profit our entire lives. It was an amazing experience to discuss topics involving global issues with people from Germany, Sweden, Turkey, Denmark, Finland, Italy, Poland and the Netherlands. Not only because we all had different opinions on the topics, we were also very proud to witness after a week of hard labour what we had accomplished. With 350 students, age 17-19, we made some wonderful resolutions about:

1. Elaborating strategies to eradicate piracy in the east-African region
2. Elaborating new strategies to promote micro-finance and micro-credit in the African region
3. The influence of the globalisation on child welfare in least developed countries
4. The question of Cyprus
5. The future role of the UN as an international, political and diplomatic forum
6. The need to develop a United Nations Program of Assistance in the teaching, study, dissemination and wider appreciations to international law

 

To an outsider, these topics may appear to be futile or at least far from our home, but after a week, they are really close to our heart.
Except for concentrated and serious debate (sometimes a bit less serious) the MUNOL-organisers worked out a very nice side-events program. We took a boat trip in the port of Luebeck, there was a film, lounge evenings and a party. We were busy all the time.
As (almost) professional delegates we would like to request you if your support to this organisation by letting other pupils participate, hopefully every year. We think that the pupils of the 5th and the 6th year next year deserve the same overwhelming opportunity that we experienced. To convince you we prepared a resolution, similar to the ones we discussed in Luebeck. It would be an enormous honour if the honourable Headmaster would co-sponsor this resolution.

The delegations of Brazil and Libya are open for any points of information.

All the delegates,

Bram De Caluwé, Tom Bergmans, Joachim Hermant, An-Sofie Meylemans, Simon Gobert, Elias Van Gool and Elke Vleugels. 

Annex

QUESTION OF:        Continuing the participation of the Xaveriuscollege in MUNOL

SPONSOR:                The delegations of Brazil and Libya

 

(01)     THE DELEGATES,

(02)     Convinced of the fact that MUNOL 2009 was a success for all participants,

(03)     Fully aware of the fact that MUNOL 2009 was the first participation of the school in
(04)     a MUN-event,

(05)     Deeply regretting that MUNOL is a rather expensive extra-trip,

(06)     Fully believing that MUNOL taught us more in 5 days than one could ever learn in 2
(07)     weeks at school,

(08)     Stressing the lessons learned as well as the value of making a speech ,of making social contacts, of
(09)     using the English language, of respecting the formal dress-code, the UN, the unity of the EU, international politics,
(10)     the benefits and the downsides of globalisation and many more aspects of life.

(11)     Fully convinced that there have to be more MUNOL participations of our school,

(12)     1.         Calls upon an annual participation in MUNOL with students from the 5th and
(13)                 6th year;

(14)     2.         Draws the attention to the fact that MUN-organisations are very interesting
(15)                             for students’ education, and that taking part can’t be considered as an extra week of holidays;

(16)     3.         Calls for a good motivation of each participant;

(17)     4.         Accepts that the preparations for the congress cannot disturb the lessons or
(18)                 influence your results at school;

(19)     5.         Considers to give sessions in each 5th and 6th year to explain what MUNOL
(20)                 exactly is;

(21)     6.         Encourages Mrs. Heyvaert and Mr. Smiths to go on with their project.

(22)     7.         Decides to remain actively seized on this matter.

Foto's en video's kan je bekijken in de fotogalerij!