In Memoriam Veerle Van den Broeck

° 09 - 10 - 1968       + 08 - 01 - 2010

Mensen zeggen soms:
“als het donkert, komt de maan.”

Is het leven
een komen en gaan
van telkens weer op- en ondergaan?

Is ons in Jou geloven,
een drijven op de golven,
of
vinden wij de onderstroom
waarin wij worden herboren,
als een niet te doven
Licht in ons bestaan?

Veerle geloofde:
“als het donkert, komt de maan”

Vrijdagavond bereikte ons het verschrikkelijke bericht van Veerles overlijden.  Veerle werkte sinds 1991 op ons college. Ze werd 41 jaar.
Veerle was een zeer geliefd collega en een krachtige, fel gewaardeerde leerkracht. Ze doceerde vooral wiskunde. Ze ontpopte zich de laatste jaren ook als een bekwaam leerlingenbegeleider in haar hoedanigheid van graadcoördinator.
Toen sloeg het noodlot toe. Veerle Van den Broeck moest in maart 2007 met ziekteverlof. Het werd een lange lijdensweg. Velen onder ons hebben kunnen zien hoe zij ongelooflijk moedig gevochten heeft. Ze heeft daarbij veel steun ondervonden van collega’s, in het bijzonder van haar levenspartner Hans Goossens. Nu moeten ook wij haar definitief loslaten en uit handen geven, en we bidden dat de liefde die zij in haar leven gekend heeft, haar bij de Bron van alle liefde brengen mag.
Ons medeleven en gevoelens van diepe rouw en machteloosheid gaan in de eerste plaats naar Hans en naar haar kinderen die leerlingen zijn op onze school: Anke (5A), Jens (1M5), Lars (3W1).
Uit dankbaarheid voor wat zij voor ons betekent en uit eerbied  voor haar kinderen, Hans en haar familie, wordt de volgende dagen het blauwe zaaltje een stille ruimte waarin we rustig bij haar foto en bij onze herinneringen aan haar kunnen toeven. U kan daar ook iets in het rouwregister schrijven dat later aan de familie zal geschonken worden. Ook de leerlingen van ons college die dat wensen te doen, kunnen hun blijk van medeleven in het rouwregister neerleggen.

Zielsbedroefd,

De directie en het bestuur van het Xaveriuscollege